mein, dein, sein: niemieckie rodzajniki dzierżawcze w prostym ujęciu
Jak powiedzieć po niemiecku my, your, his i her. Końcówki są takie same jak przy ein/kein, więc gdy już je znasz, formy dzierżawcze przychodzą niemal za darmo.
Rodzajniki dzierżawcze mówią nam, do kogo coś należy: mein Buch (moja książka), deine Tasche (twoja torba). Dobra wiadomość jest taka, że wszystkie przyjmują dokładnie te same końcówki co ein i kein, więc nie uczysz się nowego systemu — tylko nowego tematu.
Podstawowe tematy
- mein = my, dein = your (nieformalnie), sein = his/its
- ihr = her/their, unser = our, euer = your (liczba mnoga, nieformalnie)
- Ihr = your (formalnie, zawsze wielką literą)
Końcówki są takie jak przy ein/kein
Dodaj końcówki typu ein zgodnie z rodzajem, liczbą i przypadkiem. mein Vater (męski), meine Mutter (żeński), mein Kind (nijaki), meine Eltern (liczba mnoga). W bierniku rodzaj męski dostaje -en: Ich sehe meinen Bruder. W celowniku: mit meinem Vater, mit meiner Mutter.
Uważaj na sein i ihr
O tym, jaki temat wybrać, decyduje właściciel; o końcówce decyduje rzecz, która jest posiadana. Samochód mężczyzny to sein Auto; samochód kobiety to ihr Auto — oba to rzeczowniki rodzaju nijakiego, ale temat zmienia się zależnie od właściciela. Nie pozwól, by rodzaj rzeczownika skłonił cię do wybrania niewłaściwego tematu.
euer traci swoje e, gdy dodaje się końcówkę: euer Haus, ale eure Wohnung, euren Garten. Ta nieregularność potyka niemal każdego, więc warto zwrócić na nią uwagę jak najwcześniej.
Najczęściej zadawane pytania
Jak tworzyć formy dzierżawcze w języku niemieckim?
Weź temat (mein, dein, sein, ihr, unser, euer, Ihr) i dodaj te same końcówki co przy ein/kein, dopasowując je do rodzaju, liczby i przypadku rzeczownika, który jest posiadany.
Czy dla her używa się sein czy ihr?
Dla właściciela rodzaju żeńskiego użyj ihr (także dla they/liczby mnogiej). sein stosuje się dla właściciela rodzaju męskiego lub nijakiego. O wyborze między sein i ihr decyduje właściciel, a nie posiadany rzeczownik.