آکوزاتیو یا داتیو؟ یک روش روشن برای انتخاب
دیگر den و dem را با هم قاطی نکنید. یک فرایند تصمیم‌گیری کاربردی برای حالت‌های آکوزاتیو و داتیو در آلمانی، همراه با سؤال‌هایی که پاسخ را مشخص میکنند.
آکوزاتیو و داتیو دو مورد از چهار حالت در زبان آلمانی هستند و تقریباً همهٔ زبان‌آموزان را به دردسر می‌اندازند. ترفند اصلی این نیست که جدول‌های بی‌پایان را حفظ کنید، بلکه این است که سؤال درست را دربارهٔ نقشی که اسم در جمله دارد بپرسید.
آکوزاتیو = مفعول مستقیم (wen/was?)
آکوزاتیو چیزی را نشان می‌دهد که مستقیماً تحت تأثیر فعل قرار میگیرد. بپرسید wen oder was? (چه کسی را یا چه چیزی را؟). Ich sehe den Mann — من چه کسی را می‌بینم؟ den Mann. فقط حرف تعریف مذکر به‌صورت آشکار تغییر میکند: der → den.
داتیو = گیرنده (wem?)
داتیو مفعول غیرمستقیم را نشان می‌دهد — معمولاً گیرنده یا کسی که از عمل سود می‌برد. بپرسید wem? (به چه کسی؟). Ich gebe dem Mann das Buch — من کتاب را به چه کسی می‌دهم؟ dem Mann. اینجا همهٔ جنسیت‌ها تغییر میکنند: der/das → dem, die → der, plural → den (+n on the noun).
بگذارید فعل و حرف اضافه تصمیم بگیرند
- فعل‌هایی که همیشه داتیو میگیرند: helfen, danken, gefallen, gehören, antworten — این‌ها را به‌عنوان یک فهرست ثابت یاد بگیرید.
- حروف اضافه‌ای که همیشه داتیو میگیرند: mit, nach, aus, zu, von, bei, seit.
- حروف اضافه‌ای که همیشه آکوزاتیو میگیرند: durch, für, gegen, ohne, um.
- حروف اضافهٔ دوطرفه (in, an, auf, über…): برای حرکت به‌سمت یک مکان آکوزاتیو، و برای موقعیت ثابت داتیو.
وقتی با یک فعل جدید روبه‌رو می‌شوید، حالتی را که میگیرد درست کنار آن یادداشت کنید. helfen + dative یک نکته است؛ این‌که پنج بار دوباره آن را یاد بگیرید یعنی پنج نکتهٔ جداگانه.
سوالات متداول
چطور سریع آکوزاتیو را از داتیو تشخیص بدهم؟
سؤال را بپرسید: wen/was? به آکوزاتیو اشاره میکند (مفعول مستقیم)، wem? به داتیو اشاره میکند (گیرنده). بعد بررسی کنید که آیا یک فعل یا حرف اضافهٔ ثابت یکی از این حالتها را الزامی میکند یا نه.
چرا بعضی از حروف اضافه هر دو حالت را میگیرند؟
حروف اضافهٔ دوطرفه موقعیت یا جهت را توصیف میکنند. حرکت بهسوی یک مقصد آکوزاتیو میگیرد؛ یک مکان ثابت داتیو میگیرد. Wohin? = accusative, wo? = dative.