Liczby niemieckie 1–100: licz i mów je z pewnością
Jak zbudowane są niemieckie liczby, słynny odwrócony szyk w liczbach dwucyfrowych (einundzwanzig) oraz krótka lista, którą trzeba zapamiętać, by liczyć do stu.
Liczby to jedna z pierwszych rzeczy, których potrzebujesz w prawdziwym życiu: ceny, numery telefonów, godziny, wiek. Niemieckie liczby są bardzo regularne, gdy opanujesz krótki rdzeń — ale jest jeden szczegół, który zaskakuje każdego.
Elementy składowe (0–20)
Naucz się 0–12 jako oddzielnych słów: null, eins, zwei, drei, vier, fünf, sechs, sieben, acht, neun, zehn, elf, zwölf. Od 13 do 19 po prostu dodaj -zehn: dreizehn, vierzehn … neunzehn (zwróć uwagę na sechzehn i siebzehn, w których wypada jedna głoska).
Odwrócony szyk od 21
To właśnie ten słynny zwrot: liczby dwucyfrowe wymawia się, zaczynając od jedności, połączonych przez und. 21 to einundzwanzig (dosłownie jeden-i-dwadzieścia), 47 to siebenundvierzig (siedem-i-czterdzieści). Całość zapisuje się jako jedno słowo. Ćwicz to, aż stanie się automatyczne — to największa pojedyncza trudność.
Dziesiątki, setki i dalej
- Dziesiątki: zwanzig, dreißig (zwróć uwagę na ß), vierzig, fünfzig, sechzig, siebzig, achtzig, neunzig.
- 100 = (ein)hundert, 1000 = (ein)tausend.
- Większe liczby tworzy się tak samo: 234 = zweihundertvierunddreißig.
Gdy ktoś podaje numer telefonu lub cenę, spodziewaj się jedności przed dziesiątkami. Rozpoznanie w czasie rzeczywistym, że einundzwanzig to 21 (a nie 12), wymaga praktyki — powtarzaj liczby, by je potwierdzić.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego niemieckie liczby mówi się wspak?
W liczbach dwucyfrowych niemiecki nazywa najpierw jedności, potem dziesiątki i łączy je przez und: 21 to einundzwanzig. To kwestia historyczna i spójna zasada, więc gdy przyswoisz ten wzorzec, stanie się on automatyczny.
Czy przy liczeniu mówi się ein czy eins?
Używaj eins przy samym liczeniu lub na końcu (zwanzigeins nie jest używane — mówi się einundzwanzig). Przed rzeczownikiem używa się formy rodzajnika: ein Buch, eine Tasche.